کشف بزرگ‌ترین مولکول آلی حاوی گوگرد در اعماق فضا

دانشمندان موفق به شناسایی یک مولکول پیچیده ۱۳ اتمی در فضای میان‌ستاره‌ای شدند که می‌تواند کلید درک منشأ کیهانی حیات و نحوه انتقال مواد ضروری به زمین باشد.

سرخط خبر

• کشف حلقه مفقوده شیمی حیات در فضای میان‌ستاره‌ای
• نقش ابرهای مولکولی در شکل‌گیری سیستم‌های سیاره‌ای
• افزایش احتمال وجود حیات در سایر نقاط کهکشان

متن خبر

علمی

پژوهشگران موسسه ماکس پلانک (Max Planck Institute) آلمان موفق شدند بزرگ‌ترین مولکول آلی حاوی گوگرد را که تاکنون در فضای میان‌ستاره‌ای دیده شده، شناسایی کنند. این مولکول که دارای ۱۳ اتم است، در یک ابر مولکولی در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری کشف شده است.

گوگرد دهمین عنصر فراوان در جهان و یکی از شش عنصر حیاتی برای شکل‌گیری پروتئین‌ها و آنزیم‌ها در زمین است. پیش از این، دانشمندان در یافتن مولکول‌های بزرگ حاوی گوگرد در فضای دوردست با مشکل مواجه بودند و این کشف جدید به عنوان یک حلقه مفقوده، شکاف بین شیمی ساده فضایی و ترکیبات پیچیده موجود در شهاب‌سنگ‌ها را پر می‌کند.

فناوری

این مولکول در ابری به نام جی ۰.۶۹۳ (G+0.693–0.027) در فاصله ۲۷ هزار سال نوری از زمین یافت شده است. این ابرهای سرد و متراکم که به عنوان پرورشگاه‌های ستاره‌ای شناخته می‌شوند، محل تولد ستاره‌ها و سیارات جدید هستند.

والریو لاتانزی (Valerio Lattanzi)، از نویسندگان این مطالعه، توضیح می‌دهد که مواد موجود در این ابرها در نهایت به سیارات منتقل می‌شوند. دانشمندان با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی در اسپانیا (Yebes radio telescopes) و مقایسه داده‌ها با نمونه‌های آزمایشگاهی، موفق به شناسایی اثر انگشت رادیویی این مولکول شدند تا بفهمند چگونه حیات از مولکول‌های ساده در فضا آغاز شده است.

نجوم

کشف مولکول‌های آلی پیچیده در مرکز کهکشان راه شیری نشان می‌دهد که مواد اولیه بیولوژیکی ممکن است در همه جای فضا پراکنده باشند. به گفته محققانی مانند سارا راسل (Sara Russell)، وجود این ترکیبات در فواصل بسیار دور از زمین، احتمال وجود حیات در سیارات دیگر را تقویت می‌کند.

رایان فورتنبری (Ryan Fortenberry) از دانشگاه میسیسیپی (University of Mississippi) نیز معتقد است که این یافته‌ها نشان‌دهنده تاب‌آوری بالای مولکول‌ها در محیط خشن فضا است. او پیش‌بینی می‌کند که در آینده نزدیک، دانشمندان موفق به کشف آمینواسیدها در خارج از منظومه شمسی خواهند شد که گامی بزرگ برای اثبات حیات فرازمینی است.