چگونه می‌توان مفهوم ملت و مردم را برای سیاست رهایی‌بخش بازتعریف کرد؟

در این پادکست، پانایوتیس سوتیس به بررسی ضرورت بازگشت به مفاهیم طبقه، مردم و حاکمیت ملی در تقابل با نئولیبرالیسم جهانی‌ساز و عبور از سیاست‌های حاشیه‌ای چپ مدرن می‌پردازد.

نکات کلیدی (فهرست مطالب)

• گذار از سیاست‌های اقلیتی به استراتژی اکثریت
• چالش مرزها و مهاجرت در بازتعریف ملت
• تقابل با راست رادیکال و هویت‌گرایی

خلاصه کامل

گذار از سیاست‌های اقلیتی به استراتژی اکثریت

سوتیس استدلال می‌کند که سیاست در دوران پس از پایانِ پایانِ تاریخ، نیازمند عبور از تمرکز صرف بر گروه‌های حاشیه‌ای است. او معتقد است که برای تغییر موازنه قوا، باید به دنبال ایجاد یک «ما»ی اکثریت‌ساز بود. این پروژه نه یک بازگشت ارتجاعی به ناسیونالیسم، بلکه تلاشی برای بازتعریف ملت بر اساس منافع طبقات فرودست است.

او با اشاره به تجربه یونان (Greece) در دوران بحران مالی، توضیح می‌دهد که چگونه کاهش حاکمیت ملی منجر به تحمیل مهندسی اجتماعی نئولیبرال شد. در این بستر، حاکمیت ملی نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه ابزاری برای دفاع از معیشت مردم در برابر نهادهای فراملی است.

چالش مرزها و مهاجرت در بازتعریف ملت

یکی از نقاط چالش‌برانگیز بحث، نسبت میان حاکمیت ملی و کنترل مرزها است. سوتیس معتقد است که مخالفت با اتحادیه اروپا (European Union) نباید لزوماً به معنای پذیرش سیاست‌های نژادپرستانه باشد. او بر این باور است که ناامنی اقتصادی و بی‌ثباتی شغلی عامل اصلی ترس از مهاجران است.

او پیشنهاد می‌کند که با تمرکز بر اشتغال کامل و عدالت اجتماعی، می‌توان زمینه را برای یک وحدت فراملی فراهم کرد. از نظر او، دشمن اصلی نه مهاجران، بلکه تحرک آزاد سرمایه و سیاست‌های نئولیبرالی است که طبقه کارگر را در وضعیت رقابت مخرب قرار می‌دهد.

تقابل با راست رادیکال و هویت‌گرایی

در حالی که چهره‌هایی مانند جورجیا ملونی (Giorgia Meloni) بر هویت تمدنی و ارزش‌های مسیحی تأکید می‌کنند، سوتیس این رویکرد را یک هویت‌گرایی پست‌مدرن و جایگزینی برای سیاست‌های واقعی می‌داند. او معتقد است چپ باید سنت‌های رادیکال روشنگری و مبارزات ضد استعماری را به عنوان پایه هویت جدید ملی معرفی کند.

او با ارجاع به نظرات آنتونیو گرامشی (Antonio Gramsci)، مفهوم «ملی-مردمی» را مطرح می‌کند که در آن ملت نه بر اساس نژاد، بلکه بر اساس تاریخ مشترک مبارزه و آرمان‌های رهایی‌بخش تعریف می‌شود.

نتیجه‌گیری

در نهایت، پادکست بر این نکته تأکید دارد که بازپس‌گیری مفاهیم ملت و مردم از دست راست افراطی، تنها راه پیش روی نیروهای مترقی برای ایجاد یک تغییر ساختاری است. این امر مستلزم پذیرش حاکمیت ملی به عنوان بستر ضروری سازماندهی سیاسی و پیوند زدن آن با مطالبات مادی طبقه کارگر است.