How A.I. Is Shaping the Minneapolis Narrative

در این پادکست، کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) به بررسی نقش پررنگ تکنولوژی در حوادث اخیر مینیاپولیس و تقابل میان ماموران فدرال و معترضان می‌پردازند. آن‌ها تحلیل می‌کنند که چگونه گوشی‌های هوشمند، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای هوش مصنوعی نه تنها برای مستندسازی خشونت، بلکه به عنوان ابزاری برای کنترل روایت توسط دولت و انتشار اطلاعات نادرست به کار گرفته می‌شوند. همچنین، موضوعات داغ دنیای فناوری از جمله ظهور دستیارهای هوشمند شخصی مانند مولت‌بات (Moltbot) و چالش‌های امنیتی آن‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد.

نکات کلیدی:
• نقش گوشی‌های هوشمند در ایجاد شفافیت و همزمان ایجاد تقابل مستقیم با نیروهای امنیتی
• استفاده دولت از اینفلوئنسرها و محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی برای تغییر روایت‌های سیاسی
• ظهور نسل جدید دستیارهای هوشمند (Agents) که کنترل کامل کامپیوتر کاربر را در دست می‌گیرند
• شکاف عمیق میان پذیرندگان اولیه تکنولوژی در سیلیکون‌ولی و سازمان‌های سنتی در استفاده از هوش مصنوعی

واکنش مدیران بزرگ فناوری به حوادث مینیاپولیس

در ابتدای پادکست، کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) به بیانیه‌های اخیر مدیران ارشد دنیای فناوری درباره تیراندازی‌های مرگبار توسط ماموران فدرال در مینیاپولیس می‌پردازند. سم آلتمن (Sam Altman)، مدیرعامل اوپن‌ای‌آی (OpenAI)، داریو آمودی (Dario Amodei)، مدیرعامل آنتروپیک (Anthropic) و تیم کوک (Tim Cook)، مدیرعامل اپل (Apple)، هر کدام به شکلی به این وقایع واکنش نشان داده‌اند.

کیسی اشاره می‌کند که این بیانیه‌ها بسیار محتاطانه تنظیم شده‌اند تا از خشمگین کردن کاخ سفید جلوگیری کنند، در حالی که همزمان فشار کارمندان برای موضع‌گیری اخلاقی را پاسخ می‌دهند. کوین معتقد است که این مدیران اکنون مانند سیاستمداران عمل می‌کنند، زیرا پلتفرم‌های آن‌ها زیرساخت اصلی تبادل اطلاعات در این بحران‌هاست. آن‌ها همچنین به ریسک‌های سیاسی این اظهارنظرها اشاره می‌کنند، جایی که مخالفان، این ابراز همدردی‌ها را نشانه‌ای از سوگیری در مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت‌ها قلمداد می‌کنند.

نبرد گوشی در برابر گوشی: رسانه به عنوان سلاح

بخش مهمی از گفتگو به پدیده‌ای اختصاص دارد که کیسی آن را «نبرد گوشی در برابر گوشی» می‌نامد. در حالی که معترضان از گوشی‌های خود برای ثبت رفتار پلیس و ایجاد پایگاه داده‌ای از تخلفات استفاده می‌کنند، دولت نیز استراتژی مشابهی را در پیش گرفته است. طبق گزارش‌های واشینگتن پست (Washington Post)، آژانس‌های فدرال اکنون تیم‌های تولید محتوا دارند که مانند برندها یا سلبریتی‌ها عمل می‌کنند تا روایت خود را در شبکه‌های اجتماعی پیش ببرند.

کوین توضیح می‌دهد که این وضعیت باعث شده است که ویدیو دیگر به عنوان یک مدرک قطعی و غیرقابل انکار شناخته نشود. دولت با استفاده از اینفلوئنسرهای همسو، سعی می‌کند عملیات‌های خود را به عنوان اقداماتی موفقیت‌آمیز جلوه دهد. از سوی دیگر، مقامات دولتی تلاش می‌کنند فیلمبرداری از ماموران را به عنوان «داکسینگ» (Doxing) یا افشای اطلاعات شخصی جرم‌انگاری کنند، در حالی که طبق قانون، فیلمبرداری از ضابطان قضایی در حین انجام وظیفه کاملاً قانونی است.

هوش مصنوعی و فرسایش حقیقت در فضای سیاسی

میزبانان به استفاده از تصاویر دستکاری شده توسط هوش مصنوعی در جریان اعتراضات اشاره می‌کنند. کاخ سفید تصویری از یک وکیل حقوق مدنی را منتشر کرد که با هوش مصنوعی تغییر یافته بود تا او را در حال گریه نشان دهد، در حالی که واقعیت چنین نبود. کیسی این رویکرد را با استراتژی‌های روسیه مقایسه می‌کند که در آن هدف، محو کردن مرز بین حقیقت و دروغ است تا جایی که مردم دیگر به هیچ مدرکی اعتماد نکنند.

این پدیده «سود دروغگو» (Liars Dividend) نامیده می‌شود؛ یعنی وقتی مردم می‌دانند هر چیزی می‌تواند جعلی باشد، حتی مدارک واقعی را هم زیر سوال می‌برند. کوین پیشنهاد می‌کند که شرکت‌های هوش مصنوعی باید از قوانین و رگولاتوری‌های کنگره حمایت کنند تا استانداردهای ثابتی برای برچسب‌گذاری محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی وجود داشته باشد و این شرکت‌ها مجبور نباشند در هر بحران سیاسی، به صورت واکنشی و تحت فشار دولت‌ها عمل کنند.

ظهور مولت‌بات: دستیار هوشمندی که ریسک بزرگی دارد

کیسی نیوتن (Casey Newton) تجربه شخصی خود را از نصب ابزاری به نام مولت‌بات (Moltbot) که قبلاً با نام کلادبات (Claudebot) شناخته می‌شد، بازگو می‌کند. این یک پروژه متن‌باز است که توسط پیتر اشتاین‌برگر (Peter Steinberger) ساخته شده و به عنوان یک «جن» در داخل کامپیوتر عمل می‌کند. این ابزار می‌تواند به ایمیل، تقویم و حتی ترمینال کامپیوتر دسترسی داشته باشد تا کارها را به صورت خودکار انجام دهد.

با این حال، کوین هشدار می‌دهد که نصب چنین ابزاری روی کامپیوتر اصلی بسیار خطرناک است. اگر کسی به حساب تلگرام یا پیام‌رسان متصل به این بات دسترسی پیدا کند، می‌تواند کنترل کامل سیستم را در دست بگیرد. کیسی اعتراف می‌کند که اگرچه ایده داشتن دستیاری که کارهای روزمره را انجام دهد جذاب است، اما این ابزار هنوز در ۷۰ درصد مواقع درست عمل نمی‌کند و امنیت کاربر را به شدت به خطر می‌اندازد. بسیاری از متخصصان در سانفرانسیسکو برای استفاده از این بات، کامپیوترهای جداگانه‌ای (Mac mini) خریداری کرده‌اند تا ریسک را محدود کنند.

شکاف عمیق در پذیرش هوش مصنوعی

کوین روز (Kevin Roose) درباره توییتی بحث‌برانگیز که اخیراً منتشر کرده صحبت می‌کند. او معتقد است شکاف بزرگی بین «خودی‌ها» در سیلیکون‌ولی و بقیه جهان ایجاد شده است. در حالی که مردم در سانفرانسیسکو زندگی خود را به دست «سوارم‌های هوش مصنوعی» (AI Swarms) می‌سپارند، بقیه جهان هنوز درگیر این هستند که آیا اجازه دارند از کوپایلوت (Copilot) در جلسات کاری استفاده کنند یا خیر.

کیسی اشاره می‌کند که این شکاف به دلیل موانع سازمانی و سیاست‌های آی‌تی (IT) در شرکت‌های بزرگ است. با این حال، کوین نگران است که این موضوع به یک قطب‌بندی جدید تبدیل شود. او به اظهارات آندری کارپاتی (Andrej Karpathy)، محقق برجسته هوش مصنوعی، اشاره می‌کند که گفته است ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی بزرگترین تغییر در جریان کاری او در دو دهه اخیر بوده‌اند. این نشان می‌دهد که حتی ماهرترین افراد نیز باید خود را با این موج جدید وفق دهند، در غیر این صورت از رقابت باز خواهند ماند.

اخبار کوتاه و طنز در بخش Hat GPT

در بخش پایانی، میزبانان به صورت رندوم به اخبار مختلفی می‌پردازند. از جمله اخراج ۱۶ هزار نفر در آمازون (Amazon) که به اشتباه با نام «پروژه سپیده‌دم» (Project Dawn) در تقویم کارمندان ظاهر شد. همچنین آزادی کارولین الیسون (Caroline Ellison)، مدیر سابق اف‌تی‌ایکس (FTX)، پس از ۱۴ ماه حبس و احتمال ورود او به دنیای تولید محتوا مورد بحث قرار گرفت.

خبر عجیب دیگر، دستگیری یک دانشجوی هنر در آلاسکا بود که در اعتراض به استفاده از هوش مصنوعی در هنر، آثار تولید شده توسط هوش مصنوعی را از دیوار گالری کنده و خورده بود! همچنین ایلان ماسک (Elon Musk) قصد دارد عرضه اولیه سهام اسپیس‌ایکس (SpaceX) را با زمان‌بندی تراز شدن سیارات و تولد خودش هماهنگ کند که با تمسخر میزبانان روبرو شد. در نهایت، اضافه شدن نشان «تخصص در کدنویسی با حس» (Vibe Coding) به لینکدین (LinkedIn) به عنوان اوج پوچی در دنیای حرفه‌ای توصیف شد.

نتیجه‌گیری:
این پادکست به خوبی نشان می‌دهد که ما در دورانی زندگی می‌کنیم که تکنولوژی دیگر تنها یک ابزار جانبی نیست، بلکه قلب تپنده تحولات سیاسی و اجتماعی است. از یک سو، گوشی‌های هوشمند قدرت مستندسازی را به شهروندان داده‌اند و از سوی دیگر، دولت‌ها با استفاده از همان ابزارها و هوش مصنوعی، در حال بازپس‌گیری کنترل روایت‌ها هستند.

کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) هشدار می‌دهند که مفهوم «حقیقت تصویری» در حال فروپاشی است و ما باید یاد بگیریم در دنیایی که هر تصویری می‌تواند توسط هوش مصنوعی ساخته یا دستکاری شود، چگونه اطلاعات را فیلتر کنیم. همچنین، ظهور دستیارهای هوشمند شخصی (Agents) نشان‌دهنده آینده‌ای است که در آن مرز بین انسان و ماشین در مدیریت زندگی روزمره کمرنگ‌تر می‌شود، اما این مسیر با چالش‌های امنیتی و اخلاقی بزرگی همراه است. پیام نهایی پادکست این است که چه بخواهیم و چه نخواهیم، سرعت تغییرات به قدری بالاست که حتی متخصصان تراز اول نیز در حال بازنگری در شیوه‌های کار و زندگی خود هستند و آگاهی از این ابزارها، تنها راه عقب نماندن از این قطار سریع‌السیر است.