How to Vibecode Your First Website (Using Claude Code)

در این پادکست، کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) از نیویورک تایمز (New York Times)، مفهوم جدیدی به نام «وایب کدینگ» (Vibe Coding) را بررسی می‌کنند. آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی جدید مانند کلود کد (Claude Code)، هر کسی می‌تواند تنها با نوشتن دستورات به زبان ساده، وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های پیچیده بسازد. این گفتگو بر روی قدرت مدل‌های زبانی در نوشتن کد، مدیریت فایل‌ها و حتی استقرار پروژه‌ها در اینترنت تمرکز دارد و تجربه‌ای عملی از ساخت یک سایت برای پادکست هارد فورک (Hard Fork) را ارائه می‌دهد.

نکات کلیدی:
• وایب کدینگ به معنای برنامه‌نویسی از طریق گفتگو با هوش مصنوعی بدون نوشتن دستی کد است.
• ابزار کلود کد (Claude Code) توانایی دسترسی به فایل‌های سیستم و اجرای دستورات در ترمینال را دارد.
• هوش مصنوعی می‌تواند به طور خودکار خطاها را عیب‌یابی کرده و راه‌حل‌های جایگزین پیدا کند.
• امکان استقرار مستقیم پروژه‌ها بر روی پلتفرم‌هایی مانند گیت‌هاب (GitHub) توسط هوش مصنوعی فراهم شده است.

ظهور عصر وایب کدینگ و ابزارهای جدید

کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) بحث را با معرفی مفهوم «وایب کدینگ» آغاز می‌کنند. این اصطلاح به فرآیندی اشاره دارد که در آن فرد به جای درگیر شدن با نحو پیچیده زبان‌های برنامه‌نویسی، تنها با توصیف «حس و حال» و عملکرد مورد نظر خود، از هوش مصنوعی می‌خواهد که کد را تولید کند. آن‌ها به ابزار جدید شرکت آنتروپیک (Anthropic) به نام کلود کد (Claude Code) اشاره می‌کنند که فراتر از یک چت‌بات ساده عمل کرده و مستقیماً در محیط ترمینال کامپیوتر اجرا می‌شود.

این ابزارها اکنون به قدری پیشرفته شده‌اند که می‌توانند کل ساختار یک وب‌سایت را از صفر طراحی کنند. کیسی توضیح می‌دهد که اگرچه رابط کاربری ترمینال ممکن است برای افراد غیرفنی ترسناک به نظر برسد، اما سادگی کار با آن در این است که شما فقط باید خواسته‌های خود را تایپ کنید. همچنین اشاره می‌شود که شرکت‌های دیگر مانند اوپن ای‌آی (OpenAI) و گوگل (Google) نیز ابزارهای مشابهی دارند، اما کلود کد به دلیل توانایی در مدیریت فایل‌ها و اجرای دستورات سیستمی، در حال حاضر بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

فرآیند عملی ساخت وب‌سایت با کلود کد

در این بخش، میزبانان پادکست به صورت زنده شروع به ساخت یک وب‌سایت برای پادکست خود می‌کنند. کیسی نیوتن (Casey Newton) دستوراتی را تایپ می‌کند که شامل ایجاد یک فید از آخرین اپیزودها و بیوگرافی میزبانان است. نکته جالب اینجاست که کلود (Claude) به طور خودکار شروع به جستجو در اینترنت می‌کند تا اطلاعاتی درباره پادکست هارد فورک (Hard Fork) به دست آورد. با وجود اینکه برخی سایت‌ها مانند نیویورک تایمز (New York Times) دسترسی ربات‌ها را مسدود کرده‌اند، هوش مصنوعی راه‌های جایگزینی برای یافتن اطلاعات پیدا می‌کند.

یکی از ویژگی‌های فنی که در اینجا بررسی می‌شود، استفاده از «مهارت‌های کلود» (Claude Skills) است. این مهارت‌ها مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های اجرایی هستند که به هوش مصنوعی اجازه می‌دهند وظایف خاصی مانند توسعه فرانت‌اند (Front-end) را با دقت بیشتری انجام دهد. هوش مصنوعی حتی کنترل مرورگر کروم را به دست می‌گیرد تا پیش‌نمایشی از سایت را به کاربران نشان دهد. این سطح از خودمختاری نشان‌دهنده جهشی بزرگ در ابزارهای بهره‌وری است که در آن هوش مصنوعی نه فقط یک مشاور، بلکه یک مجری عملیاتی است.

امنیت و مخاطرات دسترسی‌های سیستمی

کوین روز (Kevin Roose) به یک نکته بسیار حیاتی اشاره می‌کند: امنیت. زمانی که از ابزاری مانند کلود کد (Claude Code) استفاده می‌کنید، در واقع به هوش مصنوعی اجازه می‌دهید به فایل‌های شما دسترسی داشته باشد، آن‌ها را حذف کند یا برنامه‌های جدیدی را اجرا کند. کیسی از حالتی به نام «نادیده گرفتن خطرناک مجوزها» (Dangerously Skip Permissions) استفاده می‌کند تا هوش مصنوعی برای هر قدم کوچک از او سوال نپرسد. با این حال، آن‌ها هشدار می‌دهند که این کار می‌تواند منجر به حذف ناخواسته دایرکتوری‌های مهم یا حتی از کار افتادن سیستم شود.

آن‌ها توصیه می‌کنند که کاربران همیشه از فایل‌های خود نسخه پشتیبان تهیه کنند و ترجیحاً در محیط‌های ایزوله یا «سندباکس» (Sandbox) فعالیت کنند. این بخش از گفتگو نشان می‌دهد که با وجود جذابیت‌های وایب کدینگ، مسئولیت کاربر در نظارت بر عملکرد هوش مصنوعی حذف نمی‌شود. هوش مصنوعی ممکن است به اشتباه به کتابخانه موسیقی یا فایل‌های شخصی دسترسی پیدا کند، بنابراین درک مرزهای دسترسی برای هر کاربر ضروری است.

عیب‌یابی و تعامل مداوم با هوش مصنوعی

در طول فرآیند ساخت سایت، مشکلاتی پیش می‌آید؛ مثلاً لوگوی سایت به درستی بارگذاری نمی‌شود یا شمارنده بازدیدکنندگان کار نمی‌کند. کوین و کیسی توضیح می‌دهند که در وایب کدینگ، شما برای حل مشکل به سراغ کدهای اچ‌تی‌ام‌ال (HTML) یا جاوا اسکریپت نمی‌روید، بلکه به سادگی به هوش مصنوعی می‌گویید: «این بخش کار نمی‌کند، لطفاً اصلاحش کن». هوش مصنوعی با استفاده از پنجره بافت (Context Window) خود، تمام تاریخچه گفتگو و تغییرات قبلی را به یاد می‌آورد تا مشکل را ریشه‌یابی کند.

اگر گفتگو خیلی طولانی شود، کلود (Claude) به طور خودکار مکالمه را خلاصه یا «فشرده» (Compact) می‌کند تا حافظه موقتش پر نشود. این قابلیت به هوش مصنوعی اجازه می‌دهد پروژه‌های بزرگ را مدیریت کند. همچنین، هوش مصنوعی فایل‌های مستنداتی با فرمت مارک‌داون (Markdown) در پوشه پروژه ایجاد می‌کند که تاریخچه تغییرات را ثبت می‌کند. این یعنی حتی اگر ترمینال را ببندید، هوش مصنوعی می‌تواند با خواندن آن فایل‌ها، دوباره در جریان پروژه قرار بگیرد و کار را ادامه دهد.

انتشار پروژه در دنیای واقعی

مرحله نهایی، انتقال وب‌سایت از کامپیوتر شخصی به اینترنت عمومی است. کیسی نشان می‌دهد که چگونه کلود کد (Claude Code) می‌تواند به حساب گیت‌هاب (GitHub) متصل شده و سایت را بر روی پلتفرم‌هایی مانند گیت‌هاب پیجز (GitHub Pages) یا ورسل (Vercel) منتشر کند. جالب اینجاست که برخی از باگ‌هایی که در نسخه محلی وجود داشت، پس از استقرار در اینترنت و با دسترسی به ای‌پی‌آی‌های (API) واقعی، به خودی خود حل شدند.

آن‌ها همچنین درباره ابزارهای جایگزین برای کسانی که از محیط ترمینال می‌ترسند صحبت می‌کنند. اپلیکیشن‌هایی مانند گوستی (Ghosty) یا نسخه وب کلود (Claude.ai) می‌توانند رابط کاربری دوستانه‌تری ارائه دهند. در نهایت، آن‌ها یک «ایستر اگ» (Easter Egg) یا ویژگی مخفی به سایت اضافه می‌کنند که با وارد کردن یک کد خاص (Konami Code)، سایت به حالت مهمانی در می‌آید. این نشان‌دهنده این است که وایب کدینگ نه تنها برای کارهای جدی، بلکه برای خلاقیت و سرگرمی نیز پتانسیل بالایی دارد.

نتیجه‌گیری:
پادکست با این پیام به پایان می‌رسد که دنیای برنامه‌نویسی به طور بنیادین در حال تغییر است. وایب کدینگ (Vibe Coding) مرز بین ایده و اجرا را از بین برده است. کوین روز (Kevin Roose) و کیسی نیوتن (Casey Newton) تاکید می‌کنند که دیگر نیازی نیست سال‌ها وقت صرف یادگیری نحو زبان‌های برنامه‌نویسی کنید تا بتوانید ابزارهای دیجیتال بسازید. با استفاده از مدل‌های زبانی پیشرفته مانند کلود کد (Claude Code)، قدرت ساخت نرم‌افزار در اختیار همه قرار گرفته است.

پیام اصلی این است که محدودیت اصلی اکنون نه دانش فنی، بلکه تخیل و توانایی توصیف دقیق خواسته‌هاست. اگرچه هنوز مشکلاتی در دقت هوش مصنوعی وجود دارد و نیاز به نظارت انسانی و عیب‌یابی مداوم حس می‌شود، اما سرعت توسعه به شدت افزایش یافته است. از ساخت ویجت‌های ساده هواشناسی گرفته تا فیدهای پیچیده شبکه‌های اجتماعی، همه چیز با چند خط دستور متنی امکان‌پذیر شده است. این تکنولوژی به افراد اجازه می‌دهد در حین انجام کارهای دیگر، پروژه‌های جانبی خود را نیز پیش ببرند و به نوعی «مدیر پروژه» هوش مصنوعی خود باشند.